รวบรวมความประทับใจงานแต่งพี่แอดกับพี่อรค่าาาา

Luthien

มาเล่าลำดับเหตุการณ์ที่จำได้ตั้งแต่ต้นจนลืม เอ๊ย จนจบค่ะ

คืนวันเสาร์ตั้งใจว่าจะน็อกตัวเองตั้งแต่ 3 ทุ่ม เพราะต้องตื่นตั้งแต่ตี4 ตามแผนที่วางไว้กะปลิงๆ แต่กว่าจะได้นอนจริงๆก็ราวๆ 5 ทุ่มล่ะมั้ง และอยู่ดีๆก็เด้งขึ้นมาจะทาเล็บซะงั้น (อันนี้ผีจำไม่ได้จริงๆอ่ะ)

รู้สึกตัวอีกทีตี4ค่ะ ได้ยินเสียงปลุกแต่ไม่ตื่น ตื่นอีกทีตี4ครึ่งเลย จัดการตัวเองเรียบร้อยก็จัดการปลุกปล้ำ เอ๊ย จับปลิงๆใส่คอนแทคเขียว พยามมาก สุดท้ายเลยบอกปลิงๆไปว่า พี่ใส่เองละกันค่ะ นู๋จะคอยเชียร์อยู่ข้างๆ

จากนั้นจับปลิงๆแต่งหน้า แบบว่าลืมปัดมาสคาร่ากะติดขนตาปลอม ความผิดพลาดครั้งนี้จะจำไปอีกนานค่ะ ใครก็ได้ช่วยแต่งเป็นคู่ต่อไปทีค่ะ ผีลูจะจับปลิงๆติดขนตาปลอม

พอสองสาวแต่งตัวเสร็จก็โทรหาพี่คนขับรถ กลัวไม่ทันแต่สุดท้ายก็ไปถึงที่หมายเป๊ะๆค่ะ ปลิงๆเจอพี่จิ๋มกับพี่แอดก่อน พุ่งเข้าใส่ทันที และความน่าสะพรึงก็บุกเข้าร้านแบล็คแคนยอน เหอๆๆ

ตอนแรกขนเครื่องสำอางมาไว้แต่งทัชชี่คนเดียว แต่สุดท้ายก็มีเหยื่อผ่านมือผีลูตั้ง 3 คน ปลาบปลื้มมากค่ะ จริงๆเล็งเต่าอีกคนแต่เต่าไม่ยินยอม จริงๆถ้ารู้ว่าต้องแต่ง 3 คนผีลูจะเอาพาเลต88สีไป เสียดายจนบัดนี้ที่ไม่ได้เอาไป ไม่งั้นพี่เมะตาสีม่วงแน่นอนค่ะ

ตัดข้ามมาตอนจัดของเลยละกันค่ะ ขอสารภาพว่าผีลูไม่รู้เรื่องเลย เพราะตอนพี่ๆแต่งงานเนื่องจากที่บ้านเป็นคริสต์ แต่ก็ยังอยากมีแห่ขันหมาก จำได้ว่าแต่ละคนไม่รู้เรื่องเลย แห่ยังไง ต้องแห่ตั้งแต่ตรงไหน หน้าปากซอยเลยไหม ไกลไปหรือเปล่า แห่ขันหมากทีต้องเดินโห่เกือบกิโลเลยเหรอ สรุปสุดท้ายตั้งขบวนแห่หน้าโรงงาน ระยะทางประมาน10เมตร (สรุปแห่เอามันส์ค่ะ)

ตอนพี่มูนนี่วางของบนโต๊ะ ผีลูมองด้วยความงงตึ๊บค่ะ แบบว่าตอนงานที่บ้าน มีส้ม มีคุ๊กกี้อาเซนอล ขนมเปี๊ยะด้วย และอื่นๆที่ไม่เหมือนของพี่แอดเลย พอเห็นของบนโต๊ะแล้วคิดในใจ "โอ้ นี่สินะขันหมากของแท้" (แล้วบ้านหนูแห่ขันหมากกี่สัญชาติเนี่ย) แล้วข้างๆก็มีพี่แอดที่กะลังแปลี่ยนชุดอยู่ ผีลูตื่นเต้นมากเล็งๆของบนโต๊ะแล้วถามปลิงๆว่า แล้วหนูจะถืออะไรดี ปลิงๆก็เอาวุ้นเส้นมาให้ถือ โอ้ว จะได้แห่ขันหมากของจริงๆแล้วเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ของผีลูนะเนี่ย

G-Rabbit

มาตอกย้ำให้ช้ำจิต เค้าอยากไปด้วย~

Kamecha

ไอเต่าว่าจะเล่าก็ไม่ว่าง ถือโอกาสอู้แล้วกัน
วันเสาร์ไอเต่าทำงานถึงเที่ยงคืนฟินก็โทรมาหื่นๆ คุยอะไรไปบ้างจำไม่ได้เพราะมันเปิดเว็บเล่นไปฟังไป พอจับใจความโต้ตอบได้ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ตี2 เลยรีบชิ่งไปนอนแต่ก็นอนไม่หลับอยู่นาน ไม่รู้ว่าวันนั้นนอนไปกี่ชั่วโมงแต่คาดว่าชั่วโมงครึ่งเพราะตื่นมาสดใสมาก
เขาว่าคนเรานอนรอบละชั่วโมงครึ่งน่ะนะ แต่จะเพิ่มเป็นสาม เป็นหกก็ว่ากันไป
ตื่นมาตี4.45 ไม่ยอมกระดกก้น ตี5ก็ยังไม่ไปไหน จนตี5.15ถึงยอมลุกไปอาบน้ำ พอมาเลือกเสื้อพบว่าไอเต่ามีแต่เสื้อสีเข้มไม่เหมาะกับงาน เลยหยิบตัวสรชมพูตัวเดียวในตู้มาใส่ซะเลย
พอแต่งตัวเสร็จเอามือถือมาจะโทรตามกระต่ายพบว่า เครือข่ายเน่า= = ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยเดินไปรอใต้หอเผื่อกระต่ายลงมา แต่ก็ไม่ลงมาซะที โชคดีที่มีคนออกมาจากหอพอดีเลยเดินขึ้นไปตามที่ห้อง กว่าจะหาอะไรกินนิดหน่อยออกจากมหาลัยก็ปาไป6โมงแล้ว
ตอนแรกกลัวไม่ทันมาก แต่ลืมไปว่าเช้าแบบนี้ไม่มีรถ เลยไปถึงที่นัดพบกับคีปปี้6.15 ลงรถเสร็จโทรหาฟิน ฟินบอกอยู่หน้าป้ายโรงเรียนหอวัง ไอเต่าก็หน้าป้ายโรงเรียนหอวัง= = อ่อลืมไปมันมีหลายป้าย ตอนนั้นก็กลัวว่าจะจำที่นัดผิดเลยจะเดินไปสมทบกับฟินที่อีกฝากฝั่งของโรงเรียน พอดีว่าคีปปี้กับพี่ป้องขับรถมาจ้ะเอ๋ก่อนเลยกระโดดขึ้นรถไปรับฟิน
สรุปไอเต่าเข้าใจที่นัดถูกแล้ว แต่ดันไม่มั่นใจเลยไปเชื่อคนที่เข้าใจผิด= =
ในรถก็คุยกันพอเป็นพิธี(แน่ใจเรอะ) เห็นคีปปี้กับพี่ป้องยุ่งๆ กับการหาที่นัดหมาย ไอเต่าก็ไม่รู้จะช่วยยังไงเพราะไม่รู้เส้นทางแม้แต่นิดเดียว= =
แต่สุดท้ายก็มาถึงปั้ม ปตท. โดยสวัสดิภาพ ก่อนกำหนดนิดหน่อย
พอเข้าไปซื้อของกินในจิฟฟี่เสร็จออกมาเจอกลุ่มของคอนด้า เลยแห่ไปนั่งกันในแบล๊คแคนย่อนและเริ่มปฏิบัติการหื่นกันแบบไม่แคร์สื่อ
ตอนที่สาวๆแต่งหน้าก็แอบตลึงว่า สาวๆ กว่าจะออกจากบ้านทีแต่งหน้ากันนานขนาดนี้เลยหรอ= =
ไอเต่าแค่ให้เซ็ทผมยังไม่เอาเลย ขอใส่เสื้อผ้าแล้วออกเลยได้ไหม= =
ตอนที่พี่แอดมาถึงตลึงมาก เจ้าบ่าวเสื้อยึด เกงยีนส์กันเลยทีเดียว= = เป็นเจ้าบ่าวที่เปรี้ยวที่สุดเท่าที่เจอมา
หลังจากรวมพลครบก็ออกตัวไปเตรียมตัวแห่ขันหมาก ซึ่งในตอนนั้นเองที่ไอเต่าเห็นว่า ฮอนด้าซิตี้นี่เป็นที่นยมจังเลยนะ ถ้าจำไม่ผิดในขบวนนั้นมา6คัน แถมเป็นสีขาวไปซะ4 = = รถบนถนนนี่ไม่กล้าปาด กล้าแทรกเลยทีเดียว ใครที่เผลอตัวเข้ามาแล้วก็เปลี่ยนเลนอย่างว่องไว
โอเคพอถึงที่หมายก็เตรียมของแห่กันอย่างวุ่นวาย ไอเต่าจัดไม่เป็นได้แต่ทำตามที่แฉกสั่ง
ถาดกลาง! ครับๆ
ถาดเล็ก! ครับ
เอาส้มโอมา ครับๆ
เรียงส้มสิ ครับ
แปะกระดาษแดงด้วย ทากาวด้วยนะ ครับๆ
พอเสร็จแล้วก็มองๆ เอตูถืออะไรดี หันไปรอบกายมีแต่สาววาย เอ้ยสาวๆ เต็มไปหมด เอาวะถือของหนักแล้วกันว่าแต่ตอนนั้นถืออะไรหว่าลืม= =
พอตั้งขบวนก็ตั้งไม่เป็นอีก เห็นว่าต้องยืนคู่ หันไปคู่ตูเป็นใครไม่รู้จัก แต่เฮียแกอยู่ๆ ก็ขอเปลี่ยนของถือกับพี่ป้องไปครองคู่กับน้องหนูที่คงเป็นแฟนกัน หรือมันจะมีความเชื่ออะไรเปล่าวะแบบต้องถือคู่กับใครจะได้แต่งงานต่ออะไรแบบนี้
ตายห่านแบบนี้คีปปี้ไม่ฆ่าไอเต่าตายคาถาดส้มเรอะ
เอาล่ะอย่าไปสนใจเลยแห่กันดีกว่า
โฮ ฮี โฮ ฮี โฮ ฮี โฮ หิ้ว(ไม่ได้หิ้วตรูถืออยู่ไอ้ถาดในมืออ่ะ)
โฮ ฮี โฮ ฮี โฮ ฮี โฮ หิ้ว(อืมชักเริ่มหิวอีกแล้วสิ)
อ้าวถึงบ้านงานแล้วหรอ ไวจัง หิ้วไปสองทีเอง แล้วเหมือนเคยจำได้ว่า ไอ้ เอามะกรูดไปแลกมะนาว อะไรนั่นมันหายไปไหน แต่ช่างเถอะประหยัดเวลาๆ
จากนั้นก็เอาของไปวางในบ้านงาน ไอเต่าไม่รู้เรื่องยืนเอ๋อนอกบ้านต้องให้พี่ป้องมาตามคู่ที่หายตัวไปอย่างลึกลับ
โอเควางขง วางของเรียบร้อยแล้วก็เป็นหน้าที่ของเจ้างานเขาล่ะ ส่วนเราก็ไปนั่งหื่นต่อ
ไม่น่าก็มีข้ามต้ม "กุ้ง" มาเสริฟ ขณะกำลังจะลงมือกินก็โดนตามตัวให้ช่วยไปเก็บของ
พี่ป้อง : กลับไปเขาจะเก็บชามไปยังนะ
คีปปี้ : นี่ก็ห่วงแต่กิน
ไอเต่านึกในใจ : (ผมก็ห่วงกินง่ะ) โชคดีกลับไปยังไม่ถูกเก็บเลยกินไปพอเป็นพิธี(อันที่จริงไม่ชอบข้าวต้มทรงเครื่อง= = แต่บ่นไม่ได้ กินๆ ไปแหละ) ก็พอดีมีคนเอาตัวอ่อนปลิง เอ้ยลอดช่องมาเสริฟ(ดีๆ ไอเต่าชอบกินกะทิ แต่ก็กลัวจะโดนแฉกโทษฐานกินของเขียว)
ปลิงประมุข : นั่นถ้วยเขียว ส่งมาเดี๋ยวนี้!
ชี้แฉกสั่งใครสักคน
พอปลิงๆ ได้ของเขียวไปครองแล้วจึงอนุญาติให้ทุกคนกินของเขียวได้
พอกินๆ ไปสักพักคอนด้า กับควีนปูก็ตามมาสมทบ
ไอเต่าเลยไปลากเก้าอี้มาให้ ซึ่งในตอนนั้นเองก็มีเด็กมาเก็บชามข้าวต้ม และถ้วยลอดช่องของไอเต่าไป(ยังหินไม่หมดเฟ้ย= =)
แต่ที่แย่คือ มันเก็บของไอเต่าคนเดียว= = ใจร้ายมากอ่ะT T
โอเคไม่กินต่อก็ได้นั่งหื่นกันต่อ หื่นไปหื่นมามีของชำร่วยมาแจก ไอเต่าทำหน้าที่หยิบให้ทุกคน แน่นอนปลิงๆ สีเขียว ผีลูสีชมพู คนอื่นๆ หยิบสีอันตรายให้ ส่วนไอเต่าหยิบสีอะไรไม่รู้ออกตุ่นๆ ดูแล้วปลอดภัยสุด
แต่สุดท้ายก็ไม่รอดเพราะริบบิ้นมันสีแดงT T
พอเจ้างานประกอบพิธีเสร็จก็จะแหขบวนไปกินอาหารกลางวัน
พี่แอดเห็นว่าไอพวกกาย่ามันไม่ลุกเลยเดินมาบอกลา ไอพวกนี้ก็ลาตอบอีกตะหาก= = พี่เขาเลยบอกสรุปจะไปกันไหม
ไปสิครับ= =
จากนั้นขบวนโปรโมทฮอนด้าซิตี้ก็เคลื่อนทัพไปร้านอาหาร
พอไปถึงเจอเจ้าบ่าวสูทขาวโบกรถ
โฮ เจ้าบ่าวงานนี้เขาเปรี้ยวจริงๆ = =
หลังจากยืนอึ้งอยู่นานคอนด้าก็ตามตัวไปเสียที แถมพอไปถึงก็ไปยืนออกันหน้าประตูไม่ยอมเข้างานอีกแหนะ= = ซ้ำร้ายพอเข้าไปไอเต่ายังเขียนอวยพรผิดอีก ไปเขียนคำซ้ำกันสองทีไม่รู้จะแก้ยังไง คอนด้าเข้ามาบอกไม่แปลก (นึกในใจว่าคงบอกว่า มันก็มีคนเขียนผิดกันบ้าง แต่...) ขนาดพิมพ์มันยังพิมพ์ผิดแล้วมันจะเขียนไม่ผิดได้ไงT T เอาเถอะทำเนียนๆ รับของชำร่วยอีกชิ้นแล้วไปนั่งเลยแล้วกัน= =
นั่งรอ ร้อ รออาหารก็ไม่มาสักที
หิวแล้วนะ
กระดกน้ำไปสองแก้วรอ
โอเคไม่ให้กินไปถ่ายรูปคู่กับเจ้าบ่าว เจ้าสาวก่อนก็ได้
ตอนไปชาวกาย่าขนไปเยอะที่ไม่พบเลยต้องมีสองแถว ไอเต่ายืนหน้าพี่แอดกลับบังเลยย่อตัว
พี่แอด : เต่าๆ ไม่ต้องย่อ
แทงใจดำT T
พอถ่ายเสร็จก็กลับไปนั่งรออาหารแต่ก็ยังไม่มาเสียที จนกระทั่งพี่ป้องพูดเตือนว่าถ้าไม่ออกตอนนี้จะกลับไปเรียนสายนะ (ลืมบอกไปคือพี่ป้องเขาจะต้องไปงานแต่งต่อ แล้วผ่านหลักสี่ใกล้ๆ มหาลัยไปเต่า เลยอาสาพาไปส่ง ขอบคุณมากครับ ซึ้งใจT T)
กลับเข้าเรื่อง ไอเต่าก็ใจหนึ่งก็ยังอยากอยู่ ใจหนึ่งก็ต้องรับผิดอบการเรียน
เอาวะโทรถามเพื่อนว่าวันนี้สอนอะไร
ฮัลโหลวันนี้เรียนอะไร
ยากไหม
ยากหรอT T
กะจะไปเรทๆ แต่ท่าทางจะไม่ได้
ถึงกระนั้นไปเต่าก็ยังนั่งหื่นต่ออีกหน่อย
จนกระทั่ง
เพล้ง!!
ขวดน้ำแตก!!
เออ... งั้นไอเต่าขอกลับเลยนะครับ บ้ายบายทุกคน
ว่าแล้วก็เผ่นอย่างไว
ขากลับก็รบกวนพี่ป้องรู้สึกเกรงใจจัง เพิ่งเคยเจอครั้งแรกแท้ๆ แต่พี่เขาก็น่ารักดี อัธยาศัยดีชวนคุยไปตลอดทาง ไม่งั้นไอเต่าหลับแน่ๆ = =
โอเคจากนั้น็ไม่มีอะไรแล้วกลับถึงหอเปลี่ยนเสื้อไปเรียน ไปฟิตเนส กลับมากินข้าว ทำงาน อาบน้ำ ทำงาน พอ5ทุ่มก็พบว่า ไม่ไหวแว้ว ขอสลบก่อนล่ะงานก็ทับถมไปก่อนนะT T จบแว้ว
จริงๆ วันนั้นมีเรื่องตื่นเต้นอีกสองเรื่อง แต่ไม่เกี่ยวกับงานแต่งแต่ประการใด ไอเต่าคงพิมพ์มั่วมากเพราะง่วงแล้ว งานก็ยังไม่เสร็จT T ทรมานจิตใจไปดีกว่า

ram@y

โอ้ประสบการณ์หื่นๆ เอ๊ย ตื่นเต้นของเต่า และผีลู เหอๆ

Touch

สนุกมากๆ ค่ะ วันนั้น เฮฮากันสุดๆ อย่างที่เห็น

ตอนแรกก้องงว่าพี่แอดมารับไม่ต้องเตรียมตัวหรือ ปรากฏว่าพี่แอดแปลงโฉมแปปเดียวก้อออกมาเท่แล้ว พี่อรก้อน่ารักมากๆ  (แต่แอบเหนื่อยแทนเวลาเดิน เพราะกระโปรงฟูมาก)
พี่ลูแต่งหน้าแล้วหน้าทั้งบลิ๊งและแบ๊วมาก เก่งสุดๆ ขอบคุงค่า
พี่ปลิงนี่คอนเซปต์เขียวตลอดเวลาทั้งตัว ตา และไม่ลืมมีสมุนปลิงอยู่รายล้อมทั้งคอ ผม มือ เหอๆ
ทีมเสื้อชมพูนี่มาแรง ชมพูกันเยอะมาก แต่เพื่อเข้ากะบรรยากาศหวานแหววเนอะ และเปงครั้งแรกที่เหงพี่มูนนี่ใส่เสื้อสีอื่น แหะๆ อ่อ ทัชเลยมาแท๊กทีมกระต่ายใส่สีน้ำตาลโดยไม่ได้ตั้งใจ มะเปงไรนะ น้ำตาลก้อหวานเหมือนกาน (เกี่ยวไหมเนี่ย)
พี่เมะ พี่ควีนปู ก้อช่วยงานเต็มที่ ทั้งขนของ ถ่ายรูปและอีกมากมาย

โดยสรุปแล้ว ประทับใจและสนุกสนานค่า (เปงงานแรกที่เฮฮาโดยไม่ต้องมีของหื่นป่ะเนี่ย )

winter

อยากไป  T^T

        

ram@y

เล่ามั่ง

ก่อนวันงานพี่แอดเพนเพนไปบุกรังคอนด้าตั้งแต่วันเสาร์ ตอนแรกกะไปแต่เช้า
แต่นายสะกัดดาวหื่น ด้วยการลากตัวไปทำงาน เฮ้อๆๆๆ ก็เลยต้องไปตอนเย็น
ระหว่างทางไปบ้านคอนด้าก็แวะ เดอะมอลล์งามวงศ์วาน เนื่องจากรถติดโคดๆๆ
เลยแวะไปเดินเล่นที่ท็อป ได้มันฝรั่งไปทำมันบด แล้วก็ไก่ไปทำสเต็กส์ แล้วก็เดิน
ผ่านกองเชอร์รี่ สอยมาสองขีดเหอๆ เนื่องจากเชอร์รี่โลละเก้าร้อยเก้าสิบเก้า
ถึงจะหื่นขนาดไหนก็ไม่กล้าซื้อเป็นโล (ถ้าต้นเดือนหล่ะก็ไม่แน่เหอๆๆๆ) แล้วก็ได้
มะเขือเทศอิมพอร์ตจากญี่ปุ่นมาอีกหนึ่งแพ็ค ด้วยความอยากกินมากๆ จากนั้น
ก็นั่งแท็กซี่ยาวไปบ้านคอนด้า แล้วก็จัดการปอกมันฝรั่งต้ม ระหว่างรอควีนปูมาจากพระรามสาม
คอนด้าก็หมักไก่และย่างสเต็กให้ด้วยความใจดี ส่วนเพนเพนก็ทำหน้าที่บดมันฝรั่ง
อ้อ ลุงยวงมารับด้วยความประหลาดใจ แถมเดินเหยียบเท้าสองทีด้วย
แถมตอนกลางคืน มานอนขวางกลางห้องรับแขกซึ่งเป็นที่นอนของควีนปูอีกต่างหาก เหอๆ
ประมาณว่า กลับกันไปได้แล้ว ชั้นไม่ให้แกนอนหรอกวันนี้
แต่เพนเพนได้หาสะทกสะท้านไม่ เพราะว่าเพนเพนนอนอยู่บนโซฟาเรียบร้อยแล้ว โฮ่ะๆๆ
แล้วก็ทำสายตาออดอ้อนให้คอนด้าเปิด CM ให้ดู ควีนปูสนับสนุนเห็นด้วย แต่แล้วควีนปูก็จากไปก่อน
เอ๊ย หลับไปก่อน ปล่อยให้เพนเพนนอนดู CM คนเดียว พอดูหนังเป็นที่พอใจแล้วก็นอนหลับยาวมาตื่นอีกที
ก็ตอนพี่จิ๋มลงมาตอนเช้าประมาณตีห้า เพนเพนก็ลุกมาอาบน้ำแต่งตัว เสร็จภายใน 1 นาที
จากนั้นก็เตรียมของยกใส่รถควีนปู แล้วได้ฤกษ์ออกเดินทางจากบ้านพี่มูนนี่ตอน 6 โมง ครึ่ง
วิ่งรถมาได้ประมาณ 10 นาที โทรศัพท์คอนด้าดัง พร้อมกับเสียงของคิปปี้มาตามสาย จับใจความได้ว่า
คิปปี้เข้าใจผิดสถานที่นัด จะไปรอที่ปั๊มปตท.ที่บ้านคอนด้า เพราะอ่านราชพฤกษ์ เป็นรัตนาธิเบต (เพี้ยนได้ใกล้เคียงมาคิปปี้) หรือเป็นแผนของสอง ต. กับ หนึ่ง ฟ. ที่สะกดจิตป้องกับคิปปี้เพื่อบุกรังคอนด้ากันแน่
เมื่อทำความเข้าใจสถานที่นัดพบกันถูกต้องแล้ว จากนั้นก็เหมือนพี่ลู เต่า และทัชชี่เล่า
พอเสร็จจากกงานก็กลับมาตั้งหลักกันที่บ้านคอนด้า โดยมีคิปปี้ และฟินจังตามมาด้วย
เป็นภาระให้คอนด้าต้องทำกับข้าวเย็นให้กินเหอๆ พร้อมกับล่อลวงฟินให้ดูหนัง CM อยู่จนค่ำด้วยอีกต่างหาก
ถ้าไม่ติดว่าต้องไปทำงานวันจันทร์คงจะรบกวนคอนด้าต่อแน่ๆ เหอๆ

moony

เอ้อ.....
เล่าอะไรดีล่ะ เพราะความหื่นของแต่ละคนน่ากลัวมาก
ตั้งแต่ในร้านกาแฟยันงาน ขนาดแยกย้ายกันแล้วยังหื่นไม่เลิก
แต่นะ ใครทำขวดแตก

Kamecha

ผมมะได้สะกดจิตใครน้า

silverrain

เดี๊ยนจะขอกล่าวตอบตามผีลูดังต่อไปนี่เค๊อะ

มาเล่าลำดับเหตุการณ์ที่จำได้ตั้งแต่ต้นจนลืม เอ๊ย จนจบค่ะ

คืนวันเสาร์ตั้งใจว่าจะน็อกตัวเองตั้งแต่ 3 ทุ่ม เพราะต้องตื่นตั้งแต่ตี4 ตามแผนที่วางไว้กะปลิงๆ แต่กว่าจะได้นอนจริงๆก็ราวๆ 5 ทุ่มล่ะมั้ง และอยู่ดีๆก็เด้งขึ้นมาจะทาเล็บซะงั้น (อันนี้ผีจำไม่ได้จริงๆอ่ะ)

เนื่องจากปลิงปลิงกลับเข้ามาบ้านผีลูช้า ปาไปประมาณ 3 ทุ่มนิดๆ กว่าจะนั้นโน้นนี่เสร็จ ก็ปาไป 5 ทุ่ม ผีลูจึงกินยาแล้วนอน ปลิงนั่งเช็ค FB อยู่สักพัก จู่ๆผีลู ก็ผลุดลุกขึ้นมา

"ทาเล็บดีกว่า"

ปลิงปลิงงง มันพูดไรวะ เลยถามว่า "ว่าอะไรนะ"

"หนูจะทาเล็บ"หน้าผีลูกำลังเมายาได้ที่

แฉกผลักเข้าไปหน้าผีลูทันที

"ไปนอนเล๊ยยยยยยยย ไปนอนๆ ทาลงทาเล็บอะไร ไป๊"

รู้สึกตัวอีกทีตี4ค่ะ ได้ยินเสียงปลุกแต่ไม่ตื่น ตื่นอีกทีตี4ครึ่งเลย จัดการตัวเองเรียบร้อยก็จัดการปลุกปล้ำ เอ๊ย จับปลิงๆใส่คอนแทคเขียว พยามมาก สุดท้ายเลยบอกปลิงๆไปว่า พี่ใส่เองละกันค่ะ นู๋จะคอยเชียร์อยู่ข้างๆ

อันที่จริง ผีลู ตื่น 04.45 น. เพราะปลิงปลิงปลุก เธอแต่งหน้าแต่งตาไปเรื่อยๆ แล้วก็จับปลิงปลิงใส่คอนแทคเลนส์สีเขียว ซื้อมาหลายเดือนแล้วก่อนหน้าจะมากรุงเทพ คุยโทรศัพท์กะผีลูตกลงเรื่องการเดินทางไปงานแต่งพี่แอด จะเตรียมอะไรไปกันบ้าง บลาๆๆๆๆๆๆๆ แล้วผีลูก็พูดขึ้นมา

"พี่ เอาคอนแทคเลนส์เขียวมาด้วยนะ"
"ทำไมอะ"
"เอามาใส่สิคะ พี่ ซื้อมานานแล้ว ใส่ซะที"
"หง่า จะดีเหรอ"

อิดออดไป แต่ปลิงปลิงก็เชื่องมาก พกเอามันมาด้วยแล้วมายื่นให้ผีลู

"ดีมากค่ะพี่ เดี๋ยวพี่ไปสัตหีบแล้วหนูก็จะแช่มันไว้รอพี่"

ถ้าผีลูขอมือเดี๊ยน เดี๊ยนคงให้พร้อมกระดิกหางไปแล้ว เหอะๆๆ

พอถึงเวลาต้องใส่ ปลิงปลิงนั่งกะพื้น ผีลูคุกเข่า ผีลูก็แหกตาปลิงและจะจับยัดใส่ให้ได้ แต่ปรากฎว่า ปลิงปลิงไม่ให้ความร่วมมือ ลูกกะตากระดุกกระดิกหนีคอนแทคเลนส์

"พี่เอาตาอยู่เฉยๆสิ"
"อ้าว มันเป็นธรรมชาติอะ อะไรที่ไม่ใช่ส่วนของร่างกายแล้วถ้ามาล่วงละเมิดมันก็จะต่อต้านแบบนี้แหละ"

ว่าแล้วผีลูก็พยายามขืนใจลูกกะตาปลิงปลิงต่อ ปลุกปล้ำอยู่สักพักและในที่สุด......

ผีลูจับนิ้วปลิงปลิงขึ้นมาแล้ววางลงใส่นิ้วปลิงปลิง

"พี่ใส่เองเถอะคะ"

55555 ผีลูยอมแพ้

ต่อจากนี้เลยต้องเอาแฉกจิ้มตาตัวเอง เวรกรรมหนักหนา เอาแฉกทิ่มชาวบ้านเนี่ย เลยต้องมานั่งจิ้มตาตัวเองเหมือนกัน
เคยมีประวัติพยายามจะใส่บิ๊กอายแล้วครั้งหนึ่ง ปรากฎว่าครั้งนั้น จิ้มตาตัวเองจนแดงไปหมด เหอะๆๆ แต่ก็ใส่ไม่เข้า
และในครั้งนี้ก็ปล้ำกันอีกนานมาก และในที่สุด...............................

"อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ได้แล้ว เข้าแล้วๆๆๆ" นี่คือเสียงผีลู เธอดีใจยิ่งกว่าได้โล่ และยิ่งกว่าปลิงปลิงเองซะอีก แล้วก็ต่อด้วย "อีกข้างค่ะพี่ อีกข้างๆ"

นั้นแหละคือที่มาของการตื่นตี 4 เพื่อมาใส่คอนแทคเลนส์ เหอะๆๆ

จากนั้นจับปลิงๆแต่งหน้า แบบว่าลืมปัดมาสคาร่ากะติดขนตาปลอม ความผิดพลาดครั้งนี้จะจำไปอีกนานค่ะ ใครก็ได้ช่วยแต่งเป็นคู่ต่อไปทีค่ะ ผีลูจะจับปลิงๆติดขนตาปลอม

โฮะๆๆๆ อันนี้ขอบอกว่า ปลิงปลิงชนะ หุหุ
เรื่องของเรื่องปลิงปลิงไม่ชอบแต่งหน้ามากกกกกกกกกกกกกกก ยุกยิกๆๆๆ ที่เห็นหัวเราะร่าอย่างนั้น แต่ในใจหล่อนอยากไปลบเครื่องสำอางใจจะขาด ปลิงปลิงถูกผีลูหมายหัวมาตลอดเรื่องแต่งหน้า ยิ่งวันนั้นคุยกะคิปปี้ด้วย ผีลูยิ่งฮึกเฮิมว่าถ้าปลิงปลิงไม่ยินยอม คงมีคิปปี้เป็นกำลังเสริม

หลังจากใส่คอนแทคเสร็จ ผีลูก็เตรียมลงแป้งให้ปลิงปลิง ในขณะที่ผีลู ยืน ปลิงปลิงนั่งกะพื้น ผีลูเตรียมอุปกรณ์ ปลิงปลิงก็กอดขาผีลู

"แม่จ๋า ไม่แต่งหน้านะ นะๆๆ ไม่เอาๆๆ"
"no no no no no" ผีลูตอบยังกะร้องเพลง gee
"ไม่เอานะ แม่จ๋า นะๆๆๆๆ"
"ไม่!!!!!!!!!!"

และผีลูก็จับปลิงแต่งหน้าจนเสร็จ ปลิงปลิงรู้ว่า ผีไม่ได้ปัดมาสคาร่าให้ปลิง ปลิงก็เฉย เหอะๆๆ อันนี้ยิ่งไม่ชอบ มันเลอะๆขนตา แต่ปลิงปลิงไม่รู้เรื่องที่ผีคิดจะติดแพปลาสลิด เอ๊ย ขนตาปลอมให้ปลิงปลิงด้วย เหอะๆๆ โชคดีเลยตู

ผีก็บ่นๆ ว่าลืม ตอนกลับมาบ้านผี ปลิงก็เฉย พอขึ้นรถไฟแล้ว โทรคุยกันเลยบอกว่า ปลิงรู้แต่ปลิงไม่บอก 5555

ถามว่าทำไมต้องรอขึ้นรถไฟแล้วค่อยบอก เหอะๆๆ ถ้าอยู่บ้านผีแล้วบอกตอนนั้นก็โดนสิ เหอๆๆ

พอสองสาวแต่งตัวเสร็จก็โทรหาพี่คนขับรถ กลัวไม่ทันแต่สุดท้ายก็ไปถึงที่หมายเป๊ะๆค่ะ ปลิงๆเจอพี่จิ๋มกับพี่แอดก่อน พุ่งเข้าใส่ทันที และความน่าสะพรึงก็บุกเข้าร้านแบล็คแคนยอน เหอๆๆ

อันนี้ขอบอกก่อนว่า นัดเวลากะคนขับรถผีลูคลาดเคลื่อน แต่ก็ดูนาฬิกาตลอดทาง กลัวว่าจะไม่ทัน 07.30 แต่ก็ทันพอดีเป๊ะ 07.30  เหอะๆๆ นาฬิกาของปลิงปลิงนะคะ นาฬิกาของใครจะเท่าไหร่ไม่รู้ ปลิงปลิงเอาตามนาฬิกาตัวเอง เหอะๆๆ

ก็มองหาว่าอยู่ตรงไหนกัน เห็นที่แอดอยู่รถ หันหลังอยู่เลยรีบลงไป แล้วก็เห็นพี่จิ๋ม ไม่รู้ว่าเป็นพี่จิ๋มอะ ยกมือไหวพี่ทั้งสอง

พี่จิ๋ม : นี่ปลิงเหรอ
ปลิง : ค่ะ ขอโทษนะคะ นี่พี่อะไรเหรอคะ
ในขณะนั้นเอง พี่แอดพูดว่า "เฮ้ย ปลิง มากอดทีเดะ"
พี่จิ๋ม : พี่จิ๋มค่ะ
ปลิง : อ๊ายยย พี่จิ๋ม

กอดพี่จิ๋มหมับเลย 5555

ตอนแรกขนเครื่องสำอางมาไว้แต่งทัชชี่คนเดียว แต่สุดท้ายก็มีเหยื่อผ่านมือผีลูตั้ง 3 คน ปลาบปลื้มมากค่ะ จริงๆเล็งเต่าอีกคนแต่เต่าไม่ยินยอม จริงๆถ้ารู้ว่าต้องแต่ง 3 คนผีลูจะเอาพาเลต88สีไป เสียดายจนบัดนี้ที่ไม่ได้เอาไป ไม่งั้นพี่เมะตาสีม่วงแน่นอนค่ะ

อันนี้จะเม้าท์ทัชชี่ เรื่องมีอยู่ว่า ปลิงปลิงไม่อยากแต่งหน้า แต่ด้วยคิดว่า ผีลูคงคันมือ ปลิงปลิงเลยต้องทำอะไรซักอย่าง เพื่อความรอดของปลิงปลิง นั้นคือ "หาเหยื่อให้ผีลูแต่งหน้าแทน"

ไม่ต้องใช้เวลาคิดนาน แค่ไม่กี่วินาที ก็คิดได้ทันทีว่าเหยื่อนั้นคือ น้องสาวที่พลัดพรากของปลิงประมุข "ทัชชี่" ผู้ถวายหัวแด่ปลิงประมุข

เลยบอกทัชชี่ไปว่า เดี๋ยวให้ผีลูแต่งหน้าให้ นะๆ จัดแจงให้ยืมชุดด้วย (แต่ทัชชี่ก็ไม่ได้ใส่อยู่ดี) แล้วจะหลอกให้มาลองแต่งหน้าดู

หึหึ แค่นี้ก็มีเหยื่อแว้วววววว

ที่ต้องขอเม้าท์คือ ก่อนที่จะถึงวันงาน คุยกะโทรศัพท์กะทัชชี่

ทัชชี่ : พี่ปลิง เดี๋ยวทัชจะแต่งหน้าไปนะคะ
ปลิง : อ้าว ก็ให้ผีลูแต่งให้ไง
ทัชชี่ : ก็ทัชแต่งออกจากบ้าน แล้วพอไปถึงพี่กะผีลู ทัชก็จะล้างหน้าออก แล้วให้พี่ลูแต่งให้ไงค่ะ
ปลิง : แล้วแกจะทำแบบนั้นเพื่ออะไรทัชชี่ เดี๋ยวลบ เดี๋ยวแต่ง
ทัชชี่ : ก็เดี๋ยวแม่ทัชว่าอ่า ไปงานแต่งอะไร ไม่เห็นแต่งหน้าเลย
ปลิง : ทัชชี่ขา (แทบอยากเอาแฉกลูบกบาลทัชชี่เบาๆ) บอกแม่ไปสิค่ะ ถ้าแม่ถาม ก็บอกว่า ไม่แต่งเพราะจะไปให้พี่เค้าแต่งให้
ทัชชี่ : อ๋อ ค่ะ
ปลิง : -_-"

แต่พอถึงวันจริงๆ ผีลูก็หายคันมือนะ เหยื่อหลายคน

ตัดข้ามมาตอนจัดของเลยละกันค่ะ ขอสารภาพว่าผีลูไม่รู้เรื่องเลย เพราะตอนพี่ๆแต่งงานเนื่องจากที่บ้านเป็นคริสต์ แต่ก็ยังอยากมีแห่ขันหมาก จำได้ว่าแต่ละคนไม่รู้เรื่องเลย แห่ยังไง ต้องแห่ตั้งแต่ตรงไหน หน้าปากซอยเลยไหม ไกลไปหรือเปล่า แห่ขันหมากทีต้องเดินโห่เกือบกิโลเลยเหรอ สรุปสุดท้ายตั้งขบวนแห่หน้าโรงงาน ระยะทางประมาน10เมตร (สรุปแห่เอามันส์ค่ะ)

ตอนพี่มูนนี่วางของบนโต๊ะ ผีลูมองด้วยความงงตึ๊บค่ะ แบบว่าตอนงานที่บ้าน มีส้ม มีคุ๊กกี้อาเซนอล ขนมเปี๊ยะด้วย และอื่นๆที่ไม่เหมือนของพี่แอดเลย พอเห็นของบนโต๊ะแล้วคิดในใจ "โอ้ นี่สินะขันหมากของแท้" (แล้วบ้านหนูแห่ขันหมากกี่สัญชาติเนี่ย) แล้วข้างๆก็มีพี่แอดที่กะลังแปลี่ยนชุดอยู่ ผีลูตื่นเต้นมากเล็งๆของบนโต๊ะแล้วถามปลิงๆว่า แล้วหนูจะถืออะไรดี ปลิงๆก็เอาวุ้นเส้นมาให้ถือ โอ้ว จะได้แห่ขันหมากของจริงๆแล้วเป็นประสบการณ์แปลกใหม่ของผีลูนะเนี่ย

คือ เรื่องของเรื่องเนี่ย ถามเราว่าจะถืออะไร แล้วแม่คุณคว้าถาดมะพร้าว หรือ ส้มโอ ก็ไม่รู้นี่แหละจำไม่ได้ ถาด 3 ลูกเลยนะ ฮู้ย ตัวเท่าเมี่ยงแม่คุณ ก็อยากจะให้ยกเองหรอก ถ้าไม่ติดว่าหล่อนก็ประจำเดือนมาอยู่ อย่าเลยมันหนัก อะไรหนักๆให้ผู้ชายหรือ คนตัวโตหน่อยแบกดีกว่า แล้วอีกอย่างปลิงปลิงจะถือคู่กะผีลูค่ะ ปลิงปลิงบอบบาง อ่อนแอ เรียบร้อย ไม่เหมาะกะการถือของหนักค่ะ เลกี้ไม่ให้ถือ เหอะๆๆ ก็เลย

"หนูขา วางลงเลยค่ะถาดนั้น ให้คนอื่นถือ หนูเอาวุ้นเส้นไป"

ตอนจัดขันหมากเดี๊ยนก็สั่งๆๆๆ ซะ เออ ประทานโทษ ถ้าวันนั้นใช้คำสั่งกะใครมากไปหน่อย ขออภัยด้วย ไม่ได้ตั้งใจนะเค๊อะ เพราะว่าเคยชินนิดหน่อย แฮะๆๆ

แต่เต่านี้ ตั้งใจสั่งมาก เต่าก็เชื่องมาก บอกให้หยิบอะไรก็หยิบ จับนั้นจับนี่

ไว้เด๊วมาต่อนะคะ ตอนนี้เหนื่อยมากจะสลบแล้ว
ต้นฉบับโพสโดย Luthien เมื่อ 2010-7-20 23:02